Terugblik op 2005
 |
 De eerstgeborenen |
| Het jaar
2005 begon met een paar dagen uit in
Limburg. Via de mobiel bereikbaar want het wachten was op Kimber, het
eerste
teefje dat door Jonah gedekt zou gaan worden. Spannend , lang naar
uitgekeken want
Kimber wist de spanning er wel in te houden. Eindelijk eind januari was het zover en kwam Kimber op bezoek bij Jonah. Bjutah, ook afgesproken maar pas later verwacht kwam nog geen 2 weken later vrijwel direct gevolgd door Cloudy die ineens een loopsheid eerder gedekt kon worden. En zo kon het gebeuren dat Jonah in april 2005 ineens vader was van wel heel veel pups. 19 pups heeft Jonah , jonge honden moet ik zeggen want zo groot zijn ze inmiddels. 7 reuen en 12 teefjes. Prachtig zijn ze met een enorme werklust. Het was ontzettend leuk om het merendeel van de pups tijdens de strandwandeling in september samen te zien. Wat mij betreft wordt dit zeker traditie. De foto is van de strandwandeling op 18 september |
|
 |
|
| Ook
in
januari begon de nieuwe jachttraining bij Johan. Met een klein
groepje van 5 mensen trainden we het grootste deel van het jaar op de
locatie van de Floriade in Hoofddorp. We zijn een stuk vooruitgegaan, Jonah bruist van de (jacht)passie en ons aanvankelijk probleem de steadyness (naar ik hoor voor veel tollers een probleem) lijkt verbeterd te zijn. Bij de laatste 2 proeven die wij dit jaar liepen n.l. de clubdiplomadag van de NSDTRC en de jachtproef van de Golden Retriever Club behaalden wij voor de markeerproef een 10 (zie hier voor meer uitleg over de proeven). Maar of Jonah het beter kan of dat het baasje gewoon wat meer vertrouwen in de hond had is de vraag. Op beide proeven behaalden wij n.l het onderdeel Apport over diep water niet. Bij de Tolllerclub niet omdat ik met mijn beginnende dirigeertechniek Jonah over de dummy had heengestuurd en hij daardoor veel te ver uitkwam, bij de Goldens niet omdat het water de maximale afmeting van zo'n 40 meter had wat nog wat te ver bleek. Bij beide wedstrijden kwam het markeer na het over water. Met een 0 kom je niet meer in aanmerking voor het diploma dus de spanning was eraf en ik besloot Jonah los voor te jagen. Hij bleef zo keurig zitten tot ik het tikje op mijn schouder kreeg ten teken dat ik mijn hond mocht inzetten en vervolgens markeerde hij prachtig. Helaas nog steeds geen B diploma maar in januari begint de training weer en we komen steeds verder.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
  |
Op
23 april liepen wij onze eerste officiele wedstrijd behendigheid (zie hier voor uitleg over de behendigheid).
Toch wel weer heel anders dan de trainingen, het driemaal een heel
parcous lopen is wennen. Voor mij is het ook wennen omdat Jonah een
andere handling nodig heeft dan Moos. Bij de eerste wedstrijden maakt
Jonah nog de indruk verrast te zijn door allerelei hindernissen die
steeds opduiken. Het went snel (voor Jonah althans want ik hoor weleens
dat hij beter is dan zijn baasje ) en in juli behalen we in Culemborg
ons
1e zo begeerde Utje. De smaak inmiddels weer helemaal te pakken
gekregen, het was eigenlijk niet de bedoeling dat Jonah frequent
wedstrijden zou gaan lopen, volgen meer inschrijvingen. En met succes,
aan het eind van het seizoen behalen we ons 3e Utje en starten volgend
jaar in de B1 klasse. |
  |
| Moos liet blijken het wel een beetje gehad te
hebben met behendigheid. Na eerst met wedstrijden te zijn gestopt
volgden later ook de trainingen. Nieuwe ambitie lijkt hij weer te
hebben voor zijn oude liefde Flyball. Vooralsnog doen we het rustig aan
en heeft hij ook zijn pootjes vol aan zijn taak als huis- assistent.
Wat inhoudt: dat hij de kippen in de buurt van het hok weet te houden
en zeker niet binnen laat komen, Saar en Max niet op het aanrecht laat
en (door Moos toegevoegd) de postbode eindelijk uit de straat
weet te weren en voor eens en altijd met de melkboer afrekenen. Hij lijkt wel weer lekker in zijn foxenvelletje te zitten. |
|
 |
 |
| Verder
traint Jonah zo nu en dan nog
voor zijn GG1. Helaas was het examen in december
uitgesteld omdat niet iedereen kon en nu zien we wel weer even verder.
Het accent zal ook het komend jaar liggen op de jachttraining en
behendigheid. Met huisgenoten Saar en zoon Max ging het ook in
2005 prima. Max lijkt onbetwist de grote man in huis te zijn,
zowel Moos als Jonah zullen Max onmiddelijk gaan begroeten als hij
binnenkomt. Heel veel gebeurd dus dit jaar, waarbij de
geboorte van de pups natuurlijk het hoogtepunt was. Ben heel
benieuwd wat 2006 ons gaat brengen. |
|
  |